Να συστηθώ. Είμαι ο Μόγλης, το παιδί της ζούγκλας. Μετά τη ζούγκλα των φροντιστηρίων και του σχολείου, την οποία διέσχισα σιωπηλά και αθόρυβα, χωρίς να με προσέξει κανείς, μπήκα σε μια άλλη ζούγκλα. Της πρωτεύουσας. Και του πανεπιστημίου της. Επειδή όμως ο άνθρωπος δεν αλλάζει σε μια μέρα, συνέχισα την διακριτική και αδιάφορη ζωή μου…εξαργυρώνοντας το εισιτήριο μου στην ακαδημαϊκή ζωή με ύπνο. Ναι..Ύπνο. Γιατί; Έχεις κανα πρόβλημα; Άλλοι έκαναν ξένες γλώσσες, όμποε και χοροθέατρο. Εγώ ήθελα απλώς να κοιμηθώ! Μπήκα στο πανεπιστήμιο εντελώς εξαντλημένη!
Κάποια στιγμή το παιδί της ζούγκλας, σηκώθηκε απ’ το κρεββατάκι του με το μάγουλο φράπα και είδε ότι όλα τα ζώα γύρω του (αλλά ακόμα και τα παπούτσια) κυκλοφορούσαν σε ζευγάρια…Κι ήταν αυτό ένα μεγάλο σοκ, γιατί το αγρίμι ήταν αγρίμι και είχε συνηθίσει να τριγυρίζει μόνο του.
Κάποια στιγμή το παιδί της ζούγκλας, σηκώθηκε απ’ το κρεββατάκι του με το μάγουλο φράπα και είδε ότι όλα τα ζώα γύρω του (αλλά ακόμα και τα παπούτσια) κυκλοφορούσαν σε ζευγάρια…Κι ήταν αυτό ένα μεγάλο σοκ, γιατί το αγρίμι ήταν αγρίμι και είχε συνηθίσει να τριγυρίζει μόνο του.